Madrid

Met een aantal meiden van het Holland Heineken House heb ik nog regelmatig contact. Je hebt toch samen veel gedeeld en je hebt een band gekregen met elkaar. Dus het was ook niet zo gek dat wij met z'n vijven besloten om een weekendje weg te gaan. Dachten we eerst nog gewoon aan Maastricht of Texel. Al snel gingen we voor een leuke stad in het buitenland. En ineens waren we appartementjes aan het zoeken in Madrid. Zag er allemaal super uit, dus voordat we het wisten hadden we in september een weekendje Madrid geboekt.

Het appartement was zeer centraal gelegen en dichtbij een metrostation. Wel een nadeel was het dat wel heel erg hoog was; we moesten enorm veel trappen omhoog om er te komen. Niet handig als je iets was vergeten, maar voor die paar dagen helemaal prima.

Gelukkig was het dat weekend nog heerlijk tussen de 25 en 30 graden, dus we hebben echt genoten. Niet alleen van de mooie dingen van Madrid, maar ook van de overheerlijke tapas. De foto's moeten een goed beeld geven hoe we het hebben gehad.

Wat is het koud zeg

Dat was wel het eerste dat ik dacht vanmorgen en gisteren eigenlijk ook wel toen ik aan kwam op Schiphol. In ieder geval leek het een stuk kouder dan in Vancouver. Beetje raar natuurlijk, aangezien daar de winterspelen werden gehouden. Dusse die snowboots hou ik nog eventjes aan hihi.

En jee wat wen je toch weer snel aan Nederland. Ik ben alweer gewend om te fietsen zonder helm (en ik dacht nog wel dat ik in Vancouver vergroeid was met de helm) en om niet meer in een rij te hoeven staan en om een heerlijke bruine boterham met oude kaas te eten. Ben nog wel een ietsjepietsie dizzy van mijn jetlag, maar dat gaat snel genoeg over als ik weer helemaal in mijn ritme zit denk ik. Gelukkig nog een paar dagen vrij, zodat ik in no time aan alles weer gewend ben. En ik kan die dagen ook zeker wel gebruiken om alle foto's uit te zoeken om er een fantastische album van te maken. Nu heb ik alleen al ruim vijfhonderd foto's gemaakt. Met een paar HHH-vrienden hebben we de laatste dag onze memorycards gekopieerd en op de laptops gezet. Ik denk dat ik een paar duizend foto's heb om uit te kiezen. Waarschijnlijk heb ik nog weekje of twee nodig om dat allemaal uit te zoeken. Maar wel super leuk. Veel herinneringen en ik had het zeker niet willen missen!

Sneeuw, sneeuw en sneeuw

Eindelijk, ik heb hier sneeuw gezien. Geen sneeuwvlok tijdens de winterspelen, maar vandaag zijn we op onze vrije dag naar Whistler gereden en daar was er volop sneeuw. In alle vroegte naar een verhuurbedrijf gelopen en hebben we een enorme bak meegekregen. Aangezien de auto op mijn naam stond, moest ik in ieder geval eerst rijden. Jemig wat reed die auto lekker, dus ik heb m niet meer afgestaan haha. Ik heb de ruim twee uur heen en terug naar Whistler gereden.

Onderweg was het super mooi. De bergen, het water en de bomen. De 'snelweg' was wel even wennen, maar zonder problemen kwamen we in Whistler aan. Nog geen sneeuw in het stadje zelf, maar aan de voet van de piste begon de sneeuw. Wauw, maar goed dat ik mijn gouden boots aan had getrokken, want die heb ik wel nodig gehad. Met een gondel zijn we naar Peak2Peak gegaan. Wat een uitzicht, vanuit de gondel, maar ook uiteindelijk op die bergen. Niemand van ons is gaan skien. Nog een beetje zwak in de benen en het huren van de ski's en een dagpas was weer erg duur. Dus hebben we maar genoten van de sneeuw op onze manier.

Na een paar uur boven zijn we weer naar beneden gegaan en zijn we het stadje in geweest. Natuurlijk de nodige souvenirtjes gekocht. Maar er kan altijd meer bij, dus ga ik morgen op onze laatste dag nog even downtown Vancouver. Om nog meer souvenirtjes te shoppen. Om 17.00 uur worden we in het hotel weer opgehaald en gaan we richting het vliegveld. Om 20.30 uur gaan de lucht en om 15.00 Nederlandse tijd ben ik weer op Schiphol. Jahoe!

Afbouwen

Ik hou het kort, want we gaan afbouwen. Gisteren was de laatste dag dat het HHH open was. Om 20.00 uur sloten de deuren en kon het afbouwen beginnen. Je wilt niet weten hoe snel dat ging. Met iedereen waren we bezig om alles zo snel mogelijk af te breken. Tot laat zijn we nog bezig geweest en daarna konden we een welverdiend afsluitend biertje doen.

Vandaag mochten we een beetje uitslapen en beginnen we zo, om 12.00 uur. Weer met afbouwen. Morgen ziet de dag er hetzelfde uit. En woensdag hebben we lekker vrij. Woensdagavond vlieg ik dan weer naar huis.

Inmiddels is het weer een werkdag verder. Na vandaag heel hard gewerkt te hebben met z'n allen, hebben we dinsdag ook vrij gekregen. Dus we zijn twee dagen vrij. Jahoe. Helemaal blij mee natuurlijk. Vanavond doe ik helemaal niet mee. Ik ga denk ik zo chips eten in bed en op tijd slapen. Morgen vertrekken met een aantal crewleden heel vroeg naar Whistler. Dat is het skigebied waar de Olympische Spelen ook plaatsvonden. Het schijnt er echt super mooi te zijn. Het is hier ongeveer 2,5 uur rijden vandaag, dus vroeg op hoort erbij. Maar dat is niet erg. Niet meer hoeven te werken is best wel lekker. Ik ga dus vroeg onder de wol en ik weet wel zeker dat ik morgen mooie verhalen vanuit Whistler heb met hopelijk sneeuw, zodat het voor mijn gevoel toch nog een beetje Winterspelen zijn hihi.

Bob de garderobeman

,,Op een dag weet je het en word je garderobeman', sprak schaatser Bob de Jong gisteren uit toen hij ons gisteravond eventjes kwam helpen in de garderobe. Gisteren stond de laatste huldiging op de planning en het was echt gekkenhuis in het HHH.Van de huldiging van de mannen ploegenachtervolging heb ik eigenlijk weinig mee gekregen. Het was te druk. Af en toe kon ik een blik werpen op het tv scherm achter me en dan zag ik de mannen staan op het podium, die gehuldigd werden door Erica Terpstra. En ik zag een zaal die helemaal uit z'n dak ging.

Even later, toen de Coronas aan het spelen waren, keek ik weer op het scherm en zag ik Mark Tuitert op gitaar aan het mee spelen. Volgens mij moet dat echt super in de zaal hebben geklonken. Alleen al op beeld zag het er gaaf uit.

De tijd ging wel snel omdat het zo druk was en voordat ik het wist, kwamen de meesten hun jas al weer ophalen. Toen de achterste deuren werden geopend, een teken dat het in de zaal echt gaat ophouden en de mensen naar huis moeten, stond Bob de Jong ineens in crewkleding bij ons in de garderobe. Hij hielp mee om nummertjes van jassen te verzamelen en heeft ook wat jassen gehaald. Super leuk. Nadat de laatste jassen werden opgehaald, nou ja niet allemaal, want er bleven er weer twee hangen, was het tijd voor ons om een biertje te gaan doen. Dat hadden we zeker verdiend.

Bekijk de foto's van Bob bij de foto's HHH.

Historische dag

Voor vandaag had ik een rustig dagje voor mezelf bedacht. Na mijn dagdienst lekker niets doen en op tijd gaan slapen. Daar is helemaal niets van terecht gekomen. Nicolien Sauerbreij heeft daarvoor een stokje gestoken en dat vind ik helemaal niet erg. Wat een prestatie en een enorm feest zeg. Vanmiddag tijdens de lunch zat ik al met spanning naar haar runs op de reuzenslalom te kijken. Ontzettend spannend vond ik het. Toen ik wist dat ze al zilver had, ben ik snel terug gegaan naar de garderobe en heb ik met mijn collega's de winnende run gekeken. Wat een super prestatie in de verschrikkelijke sneeuw, want die zag er niet uit.

Dit betekende een huldiging in het HHH en voor mij de laatste door mijn dagdienst, dus die wilde ik zeker mee maken. Ook omdat het de honderdste gouden medaille van Nederland op de Olympische Spelen is. En het is de eerste medaille voor Nederland in de sneeuw. Humberto Tan verwoordde het goed in het het HHH 'dit is een historische dag voor Nicolien en voor Nederland'. Het publiek ging helemaal uit z'n dak. En Nicolien kon niet mee ophouden met lachen. Je zag haar echt zichtbaar genieten van alle aandacht en van haar prestatie. Na de officiele huldiging door Erica Terpstra ging het dak eraf met Van Velzen.

Ik heb hem wel vaker zien optreden, maar dit keer was het toch wel helemaal super. Hij wist het Canadese publiek enorm goed te bespelen, maar ook alle Nederlanders zongen uit volle borst mee. Deze bijzondere en historische dag had ik zeker niet willen missen. Dan maar ietsjes later naar bed. Morgen heb ik toch avonddienst, dus kan ik een beetje uitslapen. Slaap lekker!

Optredens HHH

Ben net thuis uit het HHH. Hier is het nu bijna half 1 's nachts, dus ik moet snel gaan slapen, want ik heb morgen weer dagdienst. En ik moet de kassa halen, dus dat betekent iets vroeger beginnen. Vandaag eigenlijk weinig mee gemaakt. Het was overdag een rustige dag in het HHH in ieder geval overdag. Er werd ook niet geschaatst, dus weinig Nederlanders in the house.

Vanavond was ik dus vrij en kon ik naar een optreden in het de grote. Bijna elke avond staat er een Nederlandse artiest. Zelf heb ik Marco Borsato en Guus Meeuwis gezien, maar ook Jan Smit, Nick en Simon, Armin van Buren, Gerard Joling en Van Velzen zijn langs geweest. De Edwin Evers band begeleidt alle artiesten, dus het is steeds een groot feest.

En elke avond staan De Coronas op het podium. Ze noemen zichzelf een stand-up pop band. Midden in de zaal staat een podium met een zanger en een telefoon. Iedereen uit het publiek kan naar deze telefoon gaan en een verzoekje aanvragen. Op het podium staat de rest van de band en zij spelen veelal deze verzoekjes. Soms draaien ze er zo omheen dat het er op lijkt, maar ik moet zeggen dat het een super goede band is. Ze maken echt de avond en de Canadezen zijn helemaal fan van ze. Ook al spelen ze soms Nederlandse nummers. En het lijkt wel of ze alles kunnen spelen en zingen. Vanavond hoorden we Queen, Mooi Wark, Harry Slinger, Frans Duijts, Oasis, Abba en zelfs de Black Eyed Peas. Dusse zin in een feestje, dan kun je zeker hen boeken. Dit jaar staan ze ook op het Lentefeest in Kerk-Avezaath, dus dat wil ik niet missen. Ze zijn echt goed.

Morgen is mijn laatste dagdienst, dus dan kan ik ook nog een optreden van Van Velzen mee maken. Dat zal ook wel heel gezellig worden. Nu maar snel weer slapen. Welterusten!

Drukte en schaatsen

Na een ongelooflijke drukke avond te hebben gehad, ben ik vandaag toch naar de 5000 meter dames geweest. Ik was een beetje moe, maar de wedstrijd was eigenlijk wel spannend. De sfeer in het Oval stadion is echt super. Daar krijg je helemaal energie van. Jammer dat er deze keer geen medaille in zat. En omdat we gisteren wel een huldiging hadden van Bob de Jong, was het volgens mij zo enorm druk.

Vanaf de shiftwissel om 18.00 uur stonden er continue rijen voor onze toonbank. De ene wilde zijn jas laten ophangen, de volgende wilde m juist ophalen. Normaal gesproken is het tijdens de huldiging rustig bij ons, zodat we op het tv scherm kunnen mee kijken. Nu heb ik er echt niets van mee gekregen. Het enige dat ik zag in een flits was dat Bob super blij op het podium stond te springen.

Daarna trad Guus Meeuwis op en zoals altijd is dat weer een feestje. De Canadeze zijn alleen niet zo gewend aan het bier-gooi-werk haha. Zodra Guus (dat was een paar dagen geleden ook al zo) ''t Dondert en 't bliksemt en 't regent meters bier zingt' vliegen de biertjes door de zaal heen. Ik hoorde het nummer op de achtergrond toen ik naar het toilet liep. Daar stonden allemaal van die Canadese meisjes heel zielig te doen, omdat ze een paar druppels bier op zich hadden gekregen. Ook waren ze hun haar aan het droog deppen met wc papier. Tja dan moet je maar niet het Holland Heineken House binnen gaan

Als verrassing gaf Armin van Buren een show weg. Van Velzen deed volgens mij ook een paar nummers mee. Ook dit heb ik helaas niet helemaal meegekregen, omdat het maar druk bleef bij ons. De Canadezen kennen deze deejay helemaal niet en waren laaiend enthousiast. Soms iets te naar mijn mening. Door de drank en muziek werden sommigen iets te agressief, dus de hele tijd heeft security bij ons gestaan om een oogje in het zeil te houden. Niets gebeurd hoor gelukkig.

Ik hoop vanavond op een iets rustiger avondje. Ook omdat ik morgen naar de dag moet, dus niet zo veel zal slapen.