Voor vandaag had ik een rustig dagje voor mezelf bedacht. Na mijn dagdienst lekker niets doen en op tijd gaan slapen. Daar is helemaal niets van terecht gekomen. Nicolien Sauerbreij heeft daarvoor een stokje gestoken en dat vind ik helemaal niet erg. Wat een prestatie en een enorm feest zeg. Vanmiddag tijdens de lunch zat ik al met spanning naar haar runs op de reuzenslalom te kijken. Ontzettend spannend vond ik het. Toen ik wist dat ze al zilver had, ben ik snel terug gegaan naar de garderobe en heb ik met mijn collega's de winnende run gekeken. Wat een super prestatie in de verschrikkelijke sneeuw, want die zag er niet uit.

Dit betekende een huldiging in het HHH en voor mij de laatste door mijn dagdienst, dus die wilde ik zeker mee maken. Ook omdat het de honderdste gouden medaille van Nederland op de Olympische Spelen is. En het is de eerste medaille voor Nederland in de sneeuw. Humberto Tan verwoordde het goed in het het HHH 'dit is een historische dag voor Nicolien en voor Nederland'. Het publiek ging helemaal uit z'n dak. En Nicolien kon niet mee ophouden met lachen. Je zag haar echt zichtbaar genieten van alle aandacht en van haar prestatie. Na de officiele huldiging door Erica Terpstra ging het dak eraf met Van Velzen.

Ik heb hem wel vaker zien optreden, maar dit keer was het toch wel helemaal super. Hij wist het Canadese publiek enorm goed te bespelen, maar ook alle Nederlanders zongen uit volle borst mee. Deze bijzondere en historische dag had ik zeker niet willen missen. Dan maar ietsjes later naar bed. Morgen heb ik toch avonddienst, dus kan ik een beetje uitslapen. Slaap lekker!