Ik was erbij en het is niet prima (volgens het liedje van Wolter Kroes dat ik dagelijks een paar keer hoor is het wel prima

). Maar oke, ik was er net dus bij in de Oval bij de 10 km mannen. Van vrienden van Bob de Jong had ik gisteren een kaartje kunnen kopen. En nog voor een schappelijke prijs ook nog. Ik wilde graag nu ik hier was toch een wedstrijd mee pakken en dan is de 10 km natuurlijk een hele goede. Vooral omdat we zoveel kans hadden op goud en nog meer.

Ik zat in een vak met allemaal vrienden van Bob de Jong, dus dat was wel gezellig eigenlijk. En ik heb hard zitten mee juichen. Je voelde de sfeer zo goed in het stadion. Dat was echt helemaal super. Toen Bob reed, ging mijn tribune uit z'n dak. Hij reed een mooie tijd, niet zo goed als vier jaar geleden, maar een medaille zat er zeker in.

En toen kwam Sven. Alle ogen zijn de hele tijd al op hem gericht. Of op zijn vriendin Naomi van As (die zat een vak onder mij. Mart Smeets zat trouwens boven mij met zijn kleine studiootje). En hij reed zo fantastisch. Elke keer als hij over de finish reed, keek iedereen naar het bord en als de rondetijd weer sneller was, hoorde je een seconde later het gejuich. Ik zat precies bij een bocht en dan zag je hem mooi gestroomlijnd langskomen. Niets kon meer mis gaan. Toen hoorde ik een meisje achter me gillen, 'hij is niet van baan gewisseld'. En heel snel zag iedereen dat hij in dezelfde baan reed als zijn Russische tegenstander. Het gejuich ging een beetje over in verbazing en niet weten wat er ging gebeuren. Iedereen probeerde hem wel op te peppen, maar het ging niet. Op het scherm zagen we de Koreaan al juichen. Sven finishte en hij was echt boos toen zijn coach hem vertelde dat hij niet gewisseld had. Wat betekende dit nu? De speaker in het stadion riep om dat Sven gediskwalificeerd was. Hetzelfde meisje achter me begon te huilen. Een ander meisje schopte hard tegen een prullenbak aan. Niemand kon het geloven, net als Sven. Ik heb nog wel de vrienden van Bob gefeliciteerd en ben terug gereden naar m'n hotel. Nog een beetje niet beseffend wat er is gebeurd. Toch is er wel een feestje vanavond denk ik, want Bob heeft wel mooi die gouden plak te pakken.

Misschien ga ik morgen wel weer naar een wedstrijd. Ik ben ingeloot bij de 5000 meter vrouwen. Ik weet alleen nog niet of ik ga. Dat ligt aan de prijs en of ik over de teleurstelling heen ben. Dat zal wel goed komen. Ik ga me maar weer eens voorbereiden op een avonddienst.