BN'ers spotten

Vandaag helaas iets minder te melden. Geen medaille en dat kon je ook in het HHH merken. Gisteren bij het winnen van het goud stroomde het HHH na de race helemaal vol met oranje fans. Zij hadden de wedstrijd waarschijnlijk live bijgewoond en gingen het daarna vieren in het HHH. De Oval, waar de schaatswedstrijden worden gehouden, is op 20 minuten lopen van het HHH. Met de ov-fiets ben je er nog sneller

Nu konden we het echt merken bij de garderobe. Het was rustig, het publiek kwam geleidelijk binnen. Wat voor ons betekende dat we niet zo hard hoefden te lopen, Ik denk ook niet dat iemand het van ons nog gekund had. Onze voeten voelen het goed dat we veel meters lopen op een dag. Gelukkig heb ik geen blaren ofzo, alleen maar voeten die erg moe zijn en die in bed aan het bijkomen zijn.

Geen huldiging, dus dat betekende ook een vrij rustige avond. Toen ik na mijn shift een kijkje nog ging nemen in de grote zaal, zag ik ook dat het stukken minder druk was dan gisteren. Maar ik spotte natuurlijk wel de nodige BN' ers. De eersten had ik al langs de garderobe zien komen, Viggo Waas en Peter Heerschop. Ook Ivo Opstelten zag ik snel voorbij lopen. Verder was Peter van der Vorst er, kwam Jan Smit voorbij lopen met een cameraploeg achter zich aan en bevonden Nick en Simon zich in de zaal. Junkie XL was ook van de partij, al kon hij zich wat rustiger door de menigte begeven. Er zullen vast nog wel meer BN' ers zijn geweest, maar ik ben op tijd naar huis gegaan. Morgen mijn eerste avondshift (wat heel druk en nog zwaarder schijnt te zijn), dus dat betekent dat ik nu kan uitslapen. Waarschijnlijk ga ik daarna even een kijkje nemen in Vancouver. Bij daglicht zal het er zeker heel ander uit zien. Heb er zin in.

En dat is 1!

Gouden medaille bedoel ik dan. Dat kunnen er nog veel meer worden

Na mijn dienst was het natuurlijk snel omkleden en richting de grote zaal waar de huldiging zou plaatsvinden. Ik had natuurlijk er wel aan gedacht dat we goud zouden kunnen halen, dus mijn gouden snowboots waren mee, evenals de oranje attributen. Van het HHH hadden alle crewleden een gouden medaille gekregen. Eerste keer goud in Vancouver moest goed gevierd worden. In de zal was het een gezellige drukte. Samen met wat andere crewleden had ik een plekje helemaal vooraan bij het podium weten te bemachtigen.

Het moment van Sven was aangebroken. De zaal kon niet wachten en toen hij het podium betrad kon iedereen alleen maar juichen. Samen met Humberto Tan keek Sven, die genoot van alle feestende bezoekers, nog even terug naar de laatste meters van zijn race. Dat was voor mij ook de eerste keer dat ik hem zag finishen. Toch wel een kippenvel momentje hoor. Erica Terpstra huldigde de schaatser en prees zijn prestatie. Van achter uit de zaal kwam de grote gouden medaille richting het podium. Sven pakte deze op, hield hem hoog en gaf deze weer terug aan het publiek, dat het erg kon waarderen.

Na zijn huldiging betrad Marco Borsato het podium. Naast zijn bekende nummers zong hij ook 'Rood'. Alleen maakte hij er wel een eigen versie van. Hij zong: 'Vandaag is goud, de kleur van Sven Kramer'.En daar was het hele HHH vanavond ermee eens.Wie weet staat hij over een week weer op het podium. Kan niet wachten om dat ook misschien mee te maken. Go Sven go!

Downtown Vancouver

Na de eerste hele werkdag, die overigens vrij goed verliep. We hadden een goed systeem dat snel doorliep. Ik denk niet dat de mensen aan de balie lang hebben moeten wachten. Heel grappig dat de meeste bezoekers vandaag nog echt Canadezen waren. De Nederlanders waren nog echt in de minderheid. Dat gaat morgen zeker weten anders worden. Ik denk ook dat veel mensen morgen in het HHH de wedstrijd van de 5 km komen kijken. Het wordt voor ons dan al vroeg druk. Nou ja dan kunnen we 's avonds leuk de huldiging zien :-).

Na onze shift zijn we downtown Vancouver in gegaan om te kijken hoe de opening van de Olympische Spelen hier leeft. Nou dat deed het zeker. Op de straten liepen alleen maar Canadeze te zingen en veel lol te maken. We kwamen op een plein midden in de stad aan en precies op dat moment zagen we dat de Olympische vlam werd ontstoken. Op de zijkant van het gebouw van Sears konden we het allemaal rechtstreeks meemaken. Helemaal super. En de Canadezen gingen vanaf dat moment helemaal los. Heel grappig om mee te maken. Daarna zijn we met z'n zevenen nog even een kroeg in gedoken. Het biertje (we hebben er maar eentje op, maar die was ook wel erg groot) viel bij iedereen een beetje zwaar. Dus na dat ene biertje zijn we weer in de skytrain gestapt en terug gegaan naar Richmond. Onder het station stonden nog netjes onze ov-fietsen te wachten. Helmpje weer op en naar het hotel. Nu lekker slapen. de foto's van vanavond die volgen snel. Welterusten.

HHH officieel geopend

Vandaag ging het HHH officieel voor genodigden en publiek open. Dat was nog even spannend dus. Dan kom je er achter of alles werkt zoals je het bedacht had. Vanochtend zetten we bij de garderobe nog even de laatste puntjes op de i. Na de lunch werden alle crewleden in de grote zaal verwacht. Dat is de zaal waar alle huldigingen plaatsvinden. Daar werden we allemaal bemoedigend en inspirerend toegesproken door Erica Terpstra. Je zag dat dat iedereen wat deed. Na een gezamenlijke 'groupshug' was iedereen helemaal opgeladen om de deuren van het HHH te openen.

Dat gebeurde geleidelijk. Eerst kwamen om 14.00 uur de genodigden, daarna volgden om 16.00 uur het publiek. En dat de Canadezen nieuwsgierig waren, was wel duidelijk. Al voor 16.00 uur was er een enorme rij voor het HHH. Volgens secrurity stonden er al 300 mensen te wachten. Spannend moment voor ons toen de deuren los gingen. Ik kon aan mezelf merken dat ik er nog wel even in moest komen. De jassen van de mensen aannemen, de jassen dichtritsen aan de hanger, een nummer geven en afrekenen. Veel handelingen, maar gelukkig was iedereen heel geduldig en ging alles goed. Ook de vele paraplu's, het regent hier erg veel, konden we goed aan. Wel erg leuk om al die enthousiaste bezoekers te spreken. Daar worden wij toch ook erg enthousiast van.

Na mijn dienst toch even wezen kijken of er kaarten voor wedstrijden beschikbaar zijn. Voor schaatsen wordt het moeilijk. Dat is alleen op loting en iedereen wil er naar toe. Misschien toch wel een ijshockeywedstrijd. al zijn daar ook bijna alle kaarten van uitverkocht. Naar een wedstrijd ga ik sowieso, maar welke, dat is nog even afwachten.

Daarna nog even in zaal wezen kijken. Helemaal super die sfeer hoor. Ik kan niet wachten totdat die huldigingen straks plaatsvinden. Dus ik zou zeggen, succes Sven!

Bijna klaar

Poeh was een vermoeiende dag, want van daag moest alles af in het HHH. Morgen gaan we voor het eerst open, dus dat was nog even hard werken. Bij ons bij de garderobe hebben we een systeem bedacht hoe we het gaan doen en dat gaat zeker wel werken. De kledingrekken staan er, de hangers zijn genummerd en de kaartjes voor de bezoekers geprint. Morgen nog de laatste puntjes op de i zetten en dan kunnen de deuren worden geopend.

Morgen is ook de eerste dag dat we onze crewkleding gaan dragen. Dat is nog even wennen, maar het zal wel een heel tof gezicht zijn om iedereen in dezelfde HHH kleding te zien lopen. Over kleding gesproken. In de merchandiseshop kun je leuke kleding kopen. Vandaag heb ik me laten verleiden tot een een oranje muts met van die flappen bij de oren. Erg opvallend, maar dat mag ook wel met de spelen. Het is hier alleen nog niet zo koud dat we die echt moeten gaan dragen. Volgens mij is het in Nederland een stuk kouder.

Nu weer lekker op tijd gaan slapen, want het wordt een spannende dag morgen. Let de games begin...

Eerste dag

Nou eerste nacht in Vancouver, of beter gezegd in Richmond, want daar verblijven wij, overleefd. Heel raar geslapen, want om 3 uur 's nachts was ik klaar wakker, maar tien minuten later sliep ik weer. En zo ging het de hele tijd.

Vanochtend met de hele groep naar de O-zone gelopen, waar het HHH staat. In de O-zone aangekomen lekker ontbeten en een rondleiding door het HHH gehad. Het ziet er al echt heel super uit. Donderdag moet het al helemaal klaar zijn, want dan is de opening van de spelen. En die ga ik mee maken, want ik het dan de dagdienst, dus dat betekent dat ik rond 18.00 uur klaar ben. Helemaal super om het mee te maken. En ik kan jullie verzekeren, HHH ziet er straks super uit. Vanavond zal ik proberen om wat leuke foto's te uploaden.

En ik hoop vanavond een klein stukje te kunnen vertellen over de Olympische vlam die dan aan komt. Vanmiddag heb ik even de opbouw gezien en wat soundchecks gehoord. Het schijnt een hele happening te worden, dus ook leuk.

De garderobe waar ik tijdens de spelen sta, is nog niet helemaal af. We moeten nog een ingenieus systeem bedenken zodat we snel en makkelijk alle jassen kunnen ophangen en terug geven. Dat gaat zeker lukken en of het werkt, daar komen we donderdag achter bij de opening.

Nog even werken en meer indrukken opdoen.

PWA, Smeets en aankomst

Ik ben inmiddels gearriveerd in Vancouver. Door het tijdverschil en het niet slapen in het vliegtuig vannacht lig ik nu al in bed. Voor ons is het hier 22.30, maar in Nederland al 07.30. Das even wennen ja.

Vlucht ging helemaal goed. Op Schiphol was het vliegtuig al heel snel gevuld met alle Vancouver gangers, waarvan er zo'n honderd in het HHH gaan werken. Toch moesten we nog op een passagier wachten, werd er om geroepen. En ineens zag ik een rood pakje met blond haar in de deuropening verschijnen. Ik zag het gezicht van de vrouw niet goed, maar gelijk daar achteraan kwam Prins Willem-Alexander binnen lopen, Toch was de vrouw in het rood niet Maxima. Nee, de prins was alleen aan boord. Dan krijgt de vlucht gelijk een koninklijk tintje, ook al hebben we hem de hele reis niet gezien, het idee dat hij aanwezig was, maakte veel mensen zenuwachtig.Bij het inchecken hadden de meesten ook al Mart Smeets gespot, dus de dag kon voor iedereen niet meer stuk.

In Vancouver aangekomen kwamen er eindelijk achter met wie we en kamer deelden. Ik zit samen met Fieke op de kamer en we gaan er een toptijd van maken. Sowieso is onze kamer helemaal super. Wij hebben een hoekbad, een douche en een koelkast. Dat kunnen veel crewleden niet zeggen. Helemaal gelukkig gaan wij nu een poging te doen om te slapen. Morgen vroeg op en de eerste werkdag al. Helemaal spannend, want dan gaan we het HHH en onze werkplekken bekijken.

Trusten

Bijna klaar voor vertrek

Na veel wikken en wegen heb ik besloten om niet een, maar twee koffers mee te nemen. Ik moest toch te veel mee nemen. En misschien had ik het wel in een koffer kunnen proppen, dan had ik helemaal niets vanauit Canada mee terug kunnen nemen en dat zou toch ook jammer zijn. Dus koffer nummer twee van zolder gehaald en die ben ik nu aan het vullen. Ik schiet er niet heel erg mee op. Ben toch steeds aan het uitstellen om de koffers op het laatste moment te vullen. Dan kan ik er niet meer over twijfelen of ik nu alles mee heb of niet.

Gisteren speelde ik met mijn volleybalteam mijn 'laatste' wedstrijd. Nou ja de laatste in februari dan en de laatste voor mijn vertrek. Maar toch het voelde een klein beetje als een laatste wedstrijd. In Woudenberg kreeg ik tijdens het wachten voordat we konden gaan inlopen van Lizzy een zelf gemaakt inloopshirt. Hahaha echt iets voor Lizzy om te maken en ik denk dat mijn gezicht op heel vrolijk stond toen ik m aan moest ;-).

Tijdens het inlopen werd ik wel door de coach van de tegenstanders aangesproken. Hij wenste mij veel plezier. Dat is toch aardig. Vervolgens hebben wij ze ingemaakt met 3-2 (eigenlijk 2-3, want we speelden uit). Jammer dat ik bij de volgende wedstrijd er niet bij kan zijn, maar ik zal zeker aan ze denken, zodat ze gaan winnen. In maart ben ik weer gewoon van de partij.

Ik heb nog een klein dagje om de laatste dingen te regelen, kijken of ik niet vergeten ben en om alles goed achter te laten. Dat moet ruim voldoende zijn, maar toch ga ik nu snel nog een wasje draaien, m'n tweede koffer inpakken, de crewmanuel doorlezen, thee drinken met Janneke en Marjolein om afscheid te nemen, kijken of ik alle opladers van alle apparaten heb (dat zijn twee telefoons, macbook, ipod, camera en m'n nintendo ds) en toch nog een beetje ralxen als dat lukt. Oja en ik wil me nog even helemaal inlezen in de spelen. Wie gaan er nu allemaal mee en wie maakt er kans op een medaille. Dan weet ik dat al vast, zodat ik me kan voorbereiden op de feesten in de HHH. Ik kan niet wachten, heb er zin in.